Wprowadzenie do typów skrzepów krwi
Zanim wprowadzimy cewnik do aspiracji skrzepliny, zapoznajmy się najpierw z celem cewnika do aspiracji skrzepliny – skrzepliną. Zakrzep można z grubsza podzielić na następujące cztery kategorie:
1. Biały skrzep: We wczesnym stadium zakrzepicy składa się głównie z płytek krwi. Pod mikroskopem skrzeplina, która prawie w całości składa się z płytek krwi, nazywana jest skrzepliną krwi białej.
Charakterystyka: Gołym okiem wygląda jak małe szarobiałe guzki lub roślinności. Powierzchnia jest szorstka, konsystencja twarda, ściśle przylega do ścian naczyń krwionośnych i niełatwo odpada.
2. Skrzep mieszany: płytki krwi tworzą sieć niektórych czerwonych krwinek, gdy biały skrzep krwi rozciąga się w górę, wówczas tworzy się mieszany skrzep.
Charakterystyka: Wygląd jest szorstki, suchy, cylindryczny, przylegający do ściany naczyń krwionośnych, czasami można zidentyfikować szaro-białe i brązowe struktury przypominające paski.
3. Czerwony skrzep: Powstały skrzep nazywany jest czerwonym skrzepem, gdy krzepnie duża liczba czerwonych krwinek.
Charakterystyka: Gołym okiem wydaje się ciemnoczerwony. Jest wilgotny, gdy jest świeży. Ma pewną elastyczność i nie ma przyczepności do ściany naczyń krwionośnych;
4. Skrzep włóknisty: składa się głównie ze skrzepliny bogatej w fibrynę;
Charakterystyka: Skrzeplina szklista występuje w naczyniach krwionośnych mikrokrążenia i występuje głównie w naczyniach włosowatych, dlatego można ją zaobserwować jedynie pod mikroskopem. Nazywa się go również mikroskrzepliną.
Jak działa cewnik aspiracyjny
Zasada natężenia przepływu aspiracji:
Kiedy cewnik aspiracyjny wykonuje aspirację, natężenie przepływu krwi w cewniku jest proporcjonalne do ciśnienia aspiracji i jest proporcjonalne do czwartej potęgi wewnętrznej średnicy cewnika. Dlatego też, gdy cewnik aspiracyjny działa, w systemie należy najpierw zapewnić ciągłe i stabilne ciśnienie aspiracji, które nie spowoduje utraty wartości ciśnienia w miarę upływu czasu. Ponadto, w uzasadnionych okolicznościach, należy wybrać dla pacjentów cewnik aspiracyjny o największej średnicy wewnętrznej.
Zasada siły aspiracji:
Kiedy cewnik aspiracyjny przeprowadza proces aspiracji, istnieje ilościowy wskaźnik siły aspiracji. Siła aspiracji=Siła usuwania skrzepliny (TRF). Można to przybliżyć wzorem: TRF ∝ średnica wewnętrzna cewnika × stopień podciśnienia. Siła aspiracji i pole przekroju poprzecznego światła cewnika aspiracyjnego są wprost proporcjonalne do różnicy ciśnień, co jest podobne do zasady natężenia przepływu ssącego.
Proces aspiracji skrzepliny
W zależności od rodzaju skrzepliny można ją podzielić na dwie szczególne sytuacje:
1. Gdy skrzeplina jest świeżą, czerwoną lub mieszaną skrzepliną, a wielkość skrzepliny jest mniejsza lub równa ID (cewnik aspiracyjny), aspirację podciśnieniową rozpoczyna się w momencie, gdy końcówka cewnika zaczyna stykać się ze skrzepliną, a skrzeplina zostanie całkowicie zassana do światła cewnika. W ten sposób perły są wysysane z ciała jak perły ssące z powodu ciągłej siły zasysania podczas picia herbaty z mlekiem perłowym, przywracając w ten sposób przepływ krwi w dystalnych naczyniach krwionośnych;
2. Gdy skrzeplina jest twardym, białym skrzepliną lub skrzepliną włóknistą, a wielkość skrzepliny przekracza ID (cewnik aspiracyjny), aspirację podciśnieniową rozpoczyna się w momencie, gdy końcówka cewnika zaczyna stykać się ze skrzepliną, a skrzep zostanie usunięty wessany do końcówki cewnika. Na koniec zostaje on wyciągnięty z korpusu wraz z cewnikiem pod ciągłym podciśnieniem, przywracając w ten sposób dystalny przepływ krwi. w procesie aspiracji skrzepliny istnieją funkcje „pompowania” i „ssania” i obie współdziałają. To właśnie połączenie pompowania i ssania stworzyło status technologii ADAPT w branży.
Kierunek badań i rozwoju cewników aspiracyjnych
Na podstawie powyższego wprowadzenia do rodzajów skrzeplin i analizy zasady działania cewnika aspiracyjnego do aspiracji skrzepliny, możemy poznać dwa ogólne kierunki projektowania cewnika aspiracyjnego skrzepliny. Pierwszym z nich jest zastosowanie stabilnej próżni w celu wytworzenia podciśnienia podczas procesu zasysania. Obecnie lekarze podczas wykonywania operacji aspiracyjnych używają podciśnieniowych pomp aspiracyjnych, które mogą wytworzyć ciągłą i stabilną próżnię, która sprzyja połykaniu i aspiracji skrzepliny. Niektórzy lekarze stosują również kombinację dwóch strzykawek zatrzaskowych o pojemności 60 ml. Prosty generator podciśnienia wytwarzany przez strzykawkę jest w stanie utrzymać podciśnienie przez stosunkowo krótki czas, co nie sprzyja zasysaniu przez cewnik mocnego i dużego skrzepliny.
Drugim sposobem jest zwiększenie wewnętrznej średnicy cewnika aspiracyjnego przy zachowaniu niezmienionej średnicy zewnętrznej cewnika, aby zwiększyć możliwość przedostania się skrzepliny na końcówkę cewnika i zwiększyć siłę aspiracji skrzepliny. Odkąd profesor Turk i inni po raz pierwszy zaproponowali ADAPT (technologię pierwszego przejścia bezpośredniej aspiracji) w 2013 r., produkty cewników do aspiracji skrzepliny wewnątrzczaszkowej rozwinęły się niezwykle szybko. Opierając się na teoretycznych podstawach zasady aspiracji, główni producenci dostarczają obecnie pompy próżniowe o stabilnym podciśnieniu i zwiększające wewnętrzną średnicę cewnika aspiracyjnego. Badania i rozwój produktów prowadzone są w dwóch kierunkach.